Het noorden van Vietnam: een groen landschap en kleurrijke mensen

We verlaten de grote stad Hanoi en gaan weer op weg naar de natuur. Een rit van zo'n 6,5 uur brengt ons naar Moc Chau, de eerste plek waar we stoppen. We zitten hier in een relatief onbekend gebied. Althans, het is vaak niet bekend bij westerse toeristen. Bij Aziaten is het wel bekend en die komen er dan ook. Al zien wij er maar weinig.

Moc Chau staat bekend om zijn theeplantages en wij bezoeken er hier verschillende van. Er worden hier 2 verschillende soorten thee verbouwd. 6x per jaar plukken ze thee en de meeste thee wordt geëxporteerd binnen Azië. Wij hebben het geluk om enkele theeplukkers aan het werk te zien, al zijn de meeste helaas te verlegen om op de foto te willen.

De rit naar onze volgende bestemming, Mu Chang Chai, duurt lang omdat we onderweg veel last hebben van aardverschuivingen. Hele stukken berg zijn weggeslagen en naar beneden gekomen. Als we hier 2 weken geleden langs hadden gemoeten dan hadden we echt een probleem gehad. Gelukkig lukt het nu dus wel.

In Mu Chang Chai wandelen we door de schitterende omgeving en daar genieten we zeer zeker van. Wat is het hier mooi! We zien veel trapsgewijze rijstterrassen. De mensen zijn hier druk aan het werk. De één slaat de rijst uit de rijsthalmen, de ander harkt de rijst op de zeilen waarop het ligt te drogen en weer een ander maakt een vuurtje om de niet gebruikte rijsthalmen te verbranden.  

We zijn speciaal in dit seizoen naar dit gebied gerijst (haha, ik vond dit een leuke woordgrap). Dit is het begin van de oogsttijd en we zien de kleur van de terrassen steeds meer veranderen van groen naar geel ten teken dat de rijst steeds meer klaar is om te oogsten. Soms lopen er nog traditioneel geklede vrouwen op de paden. Sommigen willen onze foto wel opfleuren met hun kleurrijke kleding.

Wij vinden dit het mooiste landschap van Vietnam en wij mochten daar gewoon doorheen wandelen! Echt, hoe prachtig was dit!

Op zaterdagavond arriveren we in Bac Ha omdat we op zondag de markt willen bezoeken. Daar slapen we in een homestay. Nou is dat op zich niet heel bijzonder, maar dit is een "echt" verblijf bij de mensen thuis. Zij vragen dan ook of we 's avonds met hen aan tafel schuiven. Ik ben daar eigenlijk niet zo van, maar ik vind wel dat we dat moeten doen als de mensen dat vragen. Zo gezegd, zo gedaan. Daarom zitten we samen met de familie, de chauffeur en de gids aan tafel rond de hotpot. Hotpot is helemaal hip in Azië en is te vergelijken met fonduen. In een grote pot zit bouillon en op tafel staan (in dit geval) tofu, champignons, vlees en groenten die in de pot verwarmd kunnen worden. Verder zijn er nog kikker, bief, loempia's, rijst en varkensvlees die al bereid zijn. Het smaakt voortreffelijk en het is ook nog eens gezellig. Ik ben blij dat we ja gezegd hebben op de uitnodiging. 

Op zondagochtend bezoeken we de kleurrijke markt waar “iedereen” uit de omgeving naar toe komt en dus is dit dé markt die we willen bezoeken. Naast een markt is dit ook dé ontmoetingsplaats voor de plaatselijke bevolking.

En wat was het hier mooi! Kleurrijk geklede vrouwen, een markt vol lokale producten, een kledingmarkt en een vogeltjesmarkt. Bij de kledingmarkt komen de vrouwen nieuwe traditionele kleding uitzoeken. Voor de niet gehuwde vrouwen is deze kleding kleurrijk zodat ze goed opvallen bij de ongehuwde mannen (of in onze ogen jongens). De gehuwde vrouwen hebben minder kleurrijke kleding omdat zij al voorzien zijn van een man. De kledingmarkt was echt onze favoriet.

Waar je op de kledingmarkt dus de vrouwen ziet, verzamelen de mannen zich op de vogeltjesmarkt. Hier staan ze allemaal bewonderd in de vogelkooien te staren. Ook komen we nog langs de plaatselijke kapper en de afdeling slagerij. Daar keurt de klant, met zijn/haar blote handen, het stuk vlees dat gekocht gaat worden. De rillingen lopen over mijn lijf bij alleen al die gedachte.

Na de markt gaan we weer de auto in en rijden we naar onze volgende bestemming Hoang Su Phi. Daar komen we echter pas laat aan. Waarom? Omdat we nog "even" naar een uitzichtpunt gaan. Dit ommetje van 13 kilometer enkele reis kost ons ruim 4 uur. Dit komt door de beroerde staat van de weg en, vooruit, wij stoppen ook wel erg veel. De omgeving is werkelijk schitterend en het uitzichtpunt fantastisch. Overal om ons heen zien we rijstterrassen gestapeld op de omringende bergen liggen. Oh, wat mooi is dit!

De volgende dag maken we een trekking door deze omgeving. We bezoeken wederom de omgeving met zijn rijstterrassen. Waar we de rijstterrassen pas van dichtbij zagen hebben we in deze omgeving meer een overzicht op het prachtige landschap met zijn terrassen in de verschillende kleuren. Zucht, ook al zo mooi! Onze lunch eten we bij een plaatselijke familie waar we weer met z'n allen om de tafel zitten. Hier drinken ze "happy water" bij de maaltijd. Deze, zeer sterke en zelfgestookte, wijn kan met verschillende producten (bijv. rijst of mais) gemaakt zijn en wordt in kleine glaasjes geserveerd. Deze kleine glaasjes worden echter in rap tempo bij geschonken en opgedronken, zeker door de gastheer van het gezelschap.

Na de lunch lopen we verder en even later krijgen we een prachtig, nee schitterend is een beter woord, uitzicht op de rijstterrassen. Dit is echt het allermooiste uitzicht dat we in deze omgeving te zien krijgen. Ik val in herhaling, maar ook weer zó mooi. De volgende ochtend kunnen we het niet laten om nogmaals terug te gaan. In de vallei hangen wolken, maar we hebben bij aankomst net een beetje zicht op de terrassen. Even later is het uitzicht verdwenen achter een dikke laag mist. De mist lijkt dikker en dikker te worden, maar ineens klaart het weer meer op (zie filmpje onder aan deze pagina). Dit is mooi en dit is genieten, ook van de rust die er heerst.

Onze reis gaat verder naar Ha Giang. Lange tijd was het onzeker of we dit gebied zouden kunnen gaan bezoeken vanwege overstromingen, maar ten tijde van ons bezoek was er geen enkel probleem.

De stad Ha Giang is populair onder toeristen. Niet om de stad zelf, maar om de ronde die hier start: de Ha Giang loop. We rijden door het schitterende landschap en over bergwegen en stoppen bij vele uitzichtpunten. Voor het ene punt moesten we een (stuk(je)) wandelen, voor het andere hoefden we alleen maar uit de auto te stappen. Bij alle uitzichtpunten kijken we uit op het mooie landschap vol karstbergen. Telkens blijven we stoppen omdat we ergens iets moois zien waar we willen kijken.

Ook maken we een lange wandeling. Het eerste stuk gaat over een makkelijk pad. Hier komen we bij een spectaculair uitstekende rots waar ik natuurlijk op klim. Later wordt het pad ongelijker en moeten we op en af lopen. De uitzichten die we krijgen op de omgeving met de rivier zijn echter fenomenaal. Dit is echt mooi! Helaas is het de laatste dagen erg heiig en dat is wel terug te zien op de foto's.

Waar de meeste toeristen bij het dorp Meo Vac terugkeren naar Ha Giang rijden wij verder. We bezoeken een uitzichtpunt met een gat in de berg, maar voor we daar aankomen stoppen we al een aantal keer aan de kant van de weg. Gewoon omdat het zo mooi is. Bij de berg met het gat (officieel het Angels Eye geheten) ligt nu een groot meer vanwege het regenseizoen dat net achter de rug is en wat dit jaar heftig was. Dat maakt dit punt extra mooi!

We rijden daarna door de omgeving en gaan op weg naar een uitzichtpunt. Hier komen we met enige vertraging aan want we vragen de chauffeur om de haverklap om te stoppen omdat we door zo’n prachtig gebied rijden. Dit gebied is totaal niet toeristisch, maar één van de mooiste gebieden die we in Vietnam gezien hebben. De kalksteenrotsen, het water, de (net geoogste) rijstvelden. We zijn op slag verliefd, wat een mooie plek!

Uiteindelijk komen we toch aan bij de wandeling en daar moeten we 20 minuten omhoog klimmen en klauteren. We hebben geluk dat we mooi weer hebben want als je hier in een natte tijd komt is het maar een verraderlijk glad pad. Als we boven aankomen krijgen we een schitterend uitzicht. Dit is het allermooiste uitzichtpunt dat we hebben gehad in Vietnam want niets heeft dit uitzicht kunnen overtreffen.

In dit landschap kwam alles van Vietnam samen: karstbergen, rijstvelden en de groene begroeiing. De zon en de blauw gekleurde rivier maakten het geheel af. Dit was 100% genieten!

Onze volgende stop is de waterval van Ban Gioc. Deze waterval, op de grens van China en Vietnam, is de bekendste waterval van zuid oost Azië. Vele toeristen laten zich verleiden om hier, met een zeer kort tochtje in een bootje, tot dicht bij de waterval te komen. Tja, wat vinden wij van de watervallen? Aardig, maar niet meer dan dat. We zijn echter wel blij dat we deze kant opgegaan zijn want we hadden de prachtige omgeving rondom de watervallen niet willen missen.

Via een verschrikkelijke weg vol kuilen en gaten rijden we naar de Bac Son vallei. Ook in deze vallei willen we een wandeling maken naar een uitzichtpunt. We klimmen en klauteren dus weer omhoog, zweten als een otter, maar worden wederom beloond met een prachtig uitzicht. Ook op dit punt genieten we weer.

Onze laatste bestemming in Vietnam is Cat Ba. Dit is het gebied dat laatst het zwaarst getroffen is door tyfoon Yagi. Die schade is regelmatig goed te zien. Compleet verwoeste huizen, kapotgeslagen ruiten, afgewaaide daken, bomen en elektriciteitspalen die paden blokkeren en veel puin. Dan moet je je bedenken dat er al keihard gewerkt is en er veel puin opgeruimd is.

Wij rijden met een scooter over het eiland, bezoeken uitzichtpunten en stranden, krijgen mooie panorama's op de zee, wandelen in Cat Ba NP en maken uiteraard een boottocht want zonder boottocht is een bezoek aan Cat Ba Island niet compleet. We varen door een betoverend landschap vol karstbergen en kanoën door de lagunes. We zien langoeren (soort apen) en hebben tijd om te ontspannen en te zwemmen.

Eén van de meest bijzondere dingen die we doen is een avondcruise. Tijdens deze cruise gaan we op zoek naar plankton want sommige soorten plankton kunnen licht geven. Met een moeilijke term heet dit bioluminescentie (bio betekent leven en lumin betekent licht), maar in de volksmond wordt het zeevonk genoemd. We varen met een kano door het water en we hoeven maar een klein stukje te peddelen en dan begint het water al wat op te lichten. Hoe dichter we naar de rotsen toe varen hoe intenser het licht wordt. Echt, hoe bijzonder is dit! Soms is het net of er blauwe speldenknopjes oplichten in het water. Dit zou absoluut in het Droomvlucht decor van de Efteling passen.

Elke keer dat we onze peddel of hand door het water halen dan komt er "een wolk" licht voorbij. Als Antwan even later gaat zwemmen is de lichtwolk nog intenser. Dit is een once in a lifetime expierence. We geloven niet dat we dit ergens anders in de wereld nog zo mooi en intens kunnen zien. Dit was echt fantastisch! Helaas was het compleet onmogelijk om dit te fotograferen of er een filmpje van te maken. De beelden zijn compleet zwart.

Vietnam was een zeer diverse, kleurrijke en mooie bestemming voor ons en wat hebben we geluk gehad met de reisomstandigheden. We hebben heel veel mensen gesproken die (soms meerdere keren) hun plannen moesten aanpassen vanwege de weersomstandigheden. Wij hebben gewoon ons originele schema kunnen bereizen.

Het noorden van Vietnam was wel echt ons favoriete gebied met al het natuurschoon. Verder maakten de Vietnamezen dat je je overal welkom voelden. Ook al spreken ze vaak geen woord Engels, een vriendelijke glimlach krijg je altijd en ze zijn altijd bereid om je te helpen.

Nu is het tijd om door te trekken naar onze volgende bestemming. De komende 10 dagen zullen we in Cambodja verblijven.