Laos

Luang Prabang is onze eerste bestemming in Laos en we verkennen de omgeving per fiets en scooter. We bezoeken vele tempels in de stad. Waar de één vele versieringen heeft, is de ander sober. Waar de één vele kleuren heeft, is de ander heel neutraal van kleur. Ze hebben echter allemaal dezelfde vorm met hun mooie puntdak.

Wat we ook zeker niet willen missen is de lange rij monniken die in de vroege ochtend hun aalmoezen verzamelen als zij door de straten van de stad lopen. Het echte authentieke is er hier tegenwoordig wel af. Het zijn veelal toeristen die aan de kant van de weg zitten om de monniken van hun eten te voorzien.

Verder lopen we over de avondmarkt en eten we bij een aantal van de vele kraampjes die daar staan.

We maken ook uitstapjes in de omgeving. Wat wij het allermooist vinden zijn de schitterende Kuang Si watervallen met hun fantastisch blauwe water. Dit is echt zo mooi. Het zijn de mooiste watervallen die we sinds jaren zien. We nemen ook een kijkje in de Boeddha grot. In deze grot zijn verschillende (formaten) Boeddhabeelden verzameld en op het altaar hebben de Laotianen hun offers achtergelaten.

Ook werken we nog een dag op het land. Nou is werken een groot woord, maar tijdens een excursie doorlopen we het hele proces van rijst. We starten met zaaien, lopen achter de buffel aan om het land te egaliseren, planten de rijststekken in het water en oogsten de rijst. Vervolgens slaan we de rijstkorrels uit de halmen en ontdoen het van hun vliesje. Leuk om al deze stappen te mogen volgen en vervolgens ook zelf uit te mogen voeren. Ik denk echter wel dat ik nog wat meer moet oefenen als dit mijn levensstijl zou zijn.

Maar waar we echt geluk mee hebben: we zijn hier tijdens het Boun Lai Heua Fai festival waarin het einde van de Boeddhistische lente wordt gevierd. Dit festival gaat gepaard met vele lichtjes. Voor de tempels staan vele lantaarns met daarin kaarsen en op de afsluitende dag is er een botenparade (zie filmpje onder aan deze pagina). We bezoeken verschillende tempels om deze magische lichtjes te zien. Het lijkt wel of we in een sprookjesdecor lopen. Tenminste, als we al die andere mensen wegdenken dan.

Waar het in het centrum druk is bij de tempels is er even verderop, iets uit het centrum, helemaal niets te doen bij de tempel die we nog bezoeken. We lopen het terrein op en raken op een gegeven moment in gesprek met de hoofdmonnik. We vragen of we een foto van een monnik tussen de lichtjes mogen maken. Of we dat mogen? Natuurlijk mogen we dat reageert de monnik. Hij trommelt vervolgens alle monniken op en even later staan ze in een rij voor onze neus. Wat een unieke ervaring! We willen ook nog graag één monnik op de foto en ook dat is geen probleem. Was dit de mooiste tempel in Luang Prabang? Nee, dat was het zeker niet. Was het mooiste ervaring die we hadden? JA, absoluut!

De afsluiting van het festival is dus met de botenparade (zie filmpje). Voor ons voelt het als een soort carnavalsoptocht met mooi versierde wagens, veel toeschouwers (al zijn ze hier nuchter, haha) en een afsluitende “prinsen”wagen.

Als het donker wordt worden alle kaarsjes aangestoken. De boten staan er helemaal vol mee en het is ontzettend mooi om te zien. Uiteindelijk komen alle boten aan bij de Mekong. Daar worden ze te water gelaten en varen ze met de stroom mee. Wie weet waar ze gaan eindigen…

De volgende bestemming is Nong Khiaw. Om hier te komen moeten we met een minibus en eerlijk is eerlijk daar heb ik helemaal niets mee. Ik vind het allemaal te lang duren voor we eenmaal op pad zijn, het is bloedheet in de bus (als de airco aan gaat dan blaast op een andere plek zeer warme lucht de bus in en dus gaat de airco uit), zit er totaal geen tempo in de rit en stoppen we met onbekende bedoeling. Als ik op deze manier moet reizen dan is de lol eraf voor mij. In dit geval ben ik gewoon een diva en dat wil ik graag zo houden! 

De rit blijkt het uiteindelijk waard te zijn geweest want de omgeving van Nong Khiaw is werkelijk prachtig. We wandelen veel, maken een boottocht, bezoeken uitzichtpunten,  dorpjes en een waterval. We splitsen ook nog een ochtend. Ik maak een wandeling die als pittig omschreven wordt en waarbij ik regelmatig moet klimmen en klauteren over rotsen (zie filmpje). Die omschrijving heeft Antwan doen besluiten af te haken en hij maakt vervolgens een wandeling naar een ander uitzichtpunt. Beiden genieten we op onze “eigen” uitzichtpunten.

Via een slechte weg vol grote kuilen en gaten, diepe sporen, ongelijke delen en heel veel stof slingeren en hobbelen we naar Vang Vieng. Aan dit soort dingen merk je wel dat Laos nog minder ontwikkeld is. 

In de omgeving van Vang Vieng genieten we van al het natuurschoon dat we te zien krijgen: helderblauwe waterpoelen, rijstvelden, karstbergen en zwarte puntige rotsen die her en der door het landschap verspreid staan. Vooral de uitzichtpunten op het prachtige landschap zijn favoriet bij ons. Op een aantal uitzichtpunten staan voorwerpen (motor, vliegtuigje en Pegasus) die grappig zijn om mee op de foto te gaan. De wachtrij hiervoor is bij het bekendste uitzichtpunt enorm. Het lijkt er zelfs op dat de mensen echt voor dit plaatje komen en niet voor het schitterende landschap. Ik vind het wel geinig om even in het vliegtuigje te gaan zitten, maar wij zijn hier toch echt voor het landschap en deze voorwerpen zijn voor ons bijzaak.

Een korte rit brengt ons naar de hoofdstad van Laos, Vientiane. Hier bezoeken we de Wat Pha That Luang, een bekend tempelcomplex. In dit complex staat ook de Pha That Luang, de bekendste stoepa van het land. Deze gouden stoepa staat op alle bankbiljetten en licht fantastisch op bij zonlicht. Als we dan ook nog een donkere dreigende lucht achter de stoepa krijgen dan is het helemaal fantastisch mooi. 

Verder bekijken we, ik zou uiteraard zeggen, nog meer tempels. De ene vinden we mooi, de andere vinden we matig. Wat we wel erg mooi vinden is het Boeddhapark. Het Boeddhapark is een park met Boeddhistische en Hindoeïstische beelden op de grens van Laos en Thailand. In de jaren '60 mixte een yogi-priester-sjamaan (en zelfbenoemde goeroe) de Hindoeïstische en Boeddhistische filosofieën met elkaar en plaatste de mix van beelden in een park. Wij vinden het een leuke plek met af en toe wel heel bijzondere beelden.

Ook een bezoek aan het Patuxai Monument, de “Arc de Triomphe van Vientiane”, kan natuurlijk niet ontbreken in deze stad. Zelfs de wegen die er naar toe leiden lijken wel op de Champs Elysées. Achter het bouwen van de boog zit trouwens nog een grappig verhaal. De boog is gebouwd met cement. Dit cement had Laos gekregen van Amerika om er een nieuwe luchthaven mee aan te leggen. Euh, dat is niet helemaal gelukt...

Ook Vientiane laten we weer achter ons en we reizen door naar Thakhek. Deze bestemming is bekend om de ronde die we gaan maken: de Thakhek loop. Daar besteden we onze laatste dagen in Laos dan ook aan. We rijden door een landschap met karstbergen, gekleurde poelen en rijstvelden en rijden door slaperige dorpjes waar de tijd stil heeft gestaan. We bezoeken verschillende grotten, watervallen en uitzichtpunten en roetsjen ook nog met een zip line door de mooie omgeving.

De hoogtepunten voor ons zijn een bezoek aan de Kong Lor grot (een 7,5 kilometer lange pikdonkere grot waar je met een boot doorheen vaart) en het zip linen door de prachtige omgeving met zijn grillige zwarte pieken. De Thakhek loop was een mooie afsluiter voor Laos en was voor ons het meest afwisselende stukje van het land. Een land waar we genoten hebben van veel natuurschoon en waarbij we ook nog wat cultuur meepikten. Het is ook een land dat nog relatief rustig is met toeristen. Buurlanden Cambodja, Thailand en Vietnam zijn duidelijker meer in trek. Daardoor is Laos nog wel een stuk puurder.

Bij het verlaten van Laos komen we tot een pijnlijke conclusie: er komt een einde aan ons rijkeluisleven. We hebben een paar maanden mogen leven als miljonair, maar dat is nu helaas voorbij. Al denken we niet dat we met ons vermogen de Vietnamese, Cambodjaanse of Laotiaanse Quote 500 gehaald zouden hebben.