Griekenland deel 2

Lefkas is onze eerste bestemming na het vorige reisverslag. Ons bezoek daaraan valt in eerste instantie tegen. We bezoeken Lefkas stad en Agios Nikitas, dorpen die als bezienswaardigheden te boek staan in alle reisgidsen. We zien inderdaad overal restaurantjes, terrasjes en souvenirwinkels, maar de sfeer krijgen we niet te pakken.

De dag daarna krijgen we gelukkig een beter indruk van het eiland, al blijft het nog steeds niet “ons” eiland. We krijgen schitterende uitzichten op de zee en rotspartijen, lopen naar de uiterste punt bij de vuurtoren, rijden naar Vasiliki, zien de groene heuvels, maar wat het ‘m echt doet is de kleur van de zee. Er zijn tig kleuren blauw die allemaal net iets afwijken van elkaar, maar die het zó mooi maken. We kunnen ons niet herinneren waar en wanneer we voor het laatst zo'n mooi gekleurde zee hebben gezien. Lefkas zal in onze gedachten dan ook het eiland met die prachtige en intens gekleurde zee blijven.

Een hele onverwachte stop hebben we een stuk verderop. Op deze plek vinden we een gebied dat mooi rood gekleurd is en waar veel erosie heeft plaatsgevonden. Daardoor zijn er mooie lijnen en groeven in het landschap ontstaan. Het is een gebied dat nog niet bekend is onder toeristen en waar je zelf op onderzoek uit moet. Dat is iets waar wij van houden! We genieten dan ook van dit mooie stukje natuur.

De volgende stop is compleet anders. We bezoeken Parga, een heel leuk, maar ook toeristisch plaatsje. Er zijn veel souvenirwinkels en de terrassen zitten vol. Het voelt gezellig hier en de Grieken zijn ontzettend vriendelijk. We slenteren door de straatjes, bezoeken de haven en bekijken verschillende uitzichtpunten. Eindconclusie over Parga: een ontzettend leuk plaatsje, maar wel nu in het voorseizoen. In het hoogseizoen barst het zeker uit zijn voegen.

De Archeron rivier is onze volgende stop. Deze rivier heeft prachtig gekleurd water met steile wanden aan de zijkant. Om hier verder door de kloof te kunnen lopen moet je door het water waden. Uiteindelijk komen we op een punt waar het water te diep wordt en we helaas om moeten draaien. We hebben echt ontzettend genoten van deze plek. 

Het klooster van Panagia Tsoukas is zeker het vermelden waard. Zo mooi als dit klooster hebben we het in Griekenland nog niet gezien: het klooster heeft een klein kerkje, een nog kleinere kapel en een hele knusse binnenplaats. Vooral die laatste is erg mooi. Als we even later het bordje met uitzichtpunt volgen komen we op een nóg mooiere plek terecht. Vanuit hier kijken we links en rechts de gigantische kloof in. Fantastisch!

Vanuit daar gaan we door naar de Tzoumarka waterval. Deze waterval ligt volledig buiten de toeristische route en daardoor zie je hier ook niet veel mensen. De watervallen zijn behoorlijk hoog en het water maakt een lange vrije val om vervolgens voor onze neus in vertakkingen weer met kracht verder te stromen. Heerlijk om hier in alle rust van te kunnen genieten.

We trekken door en gaan nog verder de bergen in. Hier bezoeken we de dorpjes Syrrako en Kalarrites, 2 authentieke dorpjes met een prachtige ligging. De dorpjes zijn volledig uit steen opgetrokken, zowel de gebouwen als de straten. Zelfs de dakpannen zijn van leisteen. Syrrako is zelfs het grootste uit steen opgetrokken dorp van Griekenland.

De dorpjes liggen maar 2 kilometer van elkaar vandaan, maar worden gescheiden door een kloof. Daardoor moet je 45 minuten rijden om van het ene naar het andere dorp te komen. Wij slenteren door Kalarrites, gaan links en rechts straatjes in, zien wat ouderen bij het café en zien ook het centrale plein. Ondanks dat alles uitgestorven is en de taverne is gesloten zijn alle tafeltjes daar gedekt met de gezellige blauw wit geblokte tafelkleedjes. Dit dorpje voelt nog heel echt voor ons. Syrrako vinden we minder bijzonder. Hier vinden wij de ligging mooier dan het dorp zelf.

In de buurt van deze dorpjes bezoeken wij ook nog een klooster. Dat is vooral mooi vanwege zijn ligging. Net als pas is het weer volledig tegen de bergwand geplakt. Ondanks dat het geen actief klooster meer is kan je er nog wel de kleine kerk bezoeken. Deze heeft nog vele goed bewaarde fresco’s op de wanden.

Om verder te reizen moeten we over de Mparos pass rijden en dat is voor ons de allermooiste weg die we in Griekenland hebben gereden. Schitterende panorama's strekken zich voor ons uit met groene steile afgronden en kale pieken waar nog wat sneeuw op ligt. Dit is echt wat wij mooi vinden en waar wij ontzettend van genieten. We staan dan ook regelmatig stil om te fotograferen.

Ook wandelingen kunnen niet ontbreken. Zo wandelen we naar het Verliga meer, of althans naar de plek waar het meer zou moeten liggen. Het grootste gedeelte van het jaar is het meer opgedroogd en zie je alleen de kronkelende stroom die erbij ligt. Wij verwachten dat het meer in het voorjaar nog wel aanwezig is, maar helaas blijkt het zelfs nu al niet meer aanwezig. Ondanks dat komen we op een prachtige plek met de kronkelende stroom op de voorgrond en de grillige bergpieken, met nog wat restjes sneeuw, op de achtergrond. De wandeling was lang en pittig (23 kilometer, met 1000 hoogtemeters). Ondanks het mooie punt weet ik niet of we het de wandeling er naar toe waard vonden.

Het bekendste natuurlijke toeristische punt in het noorden van Griekenland is de Vikos kloof. Deze ongeveer 20 kilometer lange kloof heeft zijn naam te danken aan de plaats waar de canyon eindigt, het plaatsje Vikos, en heeft zelfs een record in het Guiness Book of Records als zijnde de diepste kloof ter wereld (900 meter).

Wij bezoeken hier verschillende uitzichtpunten en maken daar korte wandelingen naar toe. Bij het ene punt krijgen we een wijds uitzicht en kunnen we goed inschatten hoe immens de grote granieten rotsen zijn, bij andere punten kijken we de diepe kloof van een stuk dichterbij in en dat maakt net zoveel indruk. Ondanks dat dit één van de toeristische hoogtepunten van dit deel van Griekenland is hebben we geen moment het idee dat het hier écht druk is. Bij verschillende uitzichtpunten zijn we zelfs alleen.

Het gebied rondom de Vikos kloof is ook bekend om zijn stenen bruggen. Hier bezoeken wij er verschillende van. Allemaal zijn ze net een beetje anders: sommigen hebben één boog, anderen hebben 2 of 3 bogen. Bij sommigen stroomt er water onderdoor en bij anderen is de stroom nu al opgedroogd.

Wat we ook zeker een bezoek waard vonden waren de natuurlijke poelen. Deze poelen zijn prachtig. Door de uitgesleten rotsen stroomt het water via watervalletjes in een kleine poel. Hier komt al het water samen en krijgt het die prachtige kleur blauw. We zijn natuurlijk wel weer even bezig met fotograferen.

We hebben genoten van Griekenland en hebben vele afwisselende dingen mogen zien. Vaak was dat in volledige rust omdat er nog niet veel toeristen waren. Daardoor was de sfeer op sommige plekken wel anders. Daar had best een beetje meer levendigheid mogen zijn.