Op weg naar Andalusië

Door het goede herstel na mijn operatie kunnen we weer op pad en Spanje en Marokko zijn daarvoor onze eerste bestemmingen. Hier rijden we met tussenstops naar toe.

De eerste stop ligt vrij dicht bij huis: de Belgische Ardennen. Allereerst bezoeken we daar Durbuy. Dit stadje is ooit bekend geworden door aangeprezen te worden als kleinste stadje ter wereld. Die reclame heeft goed gewerkt want het is aardig druk met toeristen. De meesten zijn overigens Nederlanders. Het kleine stadje heeft sfeer, knusse straatjes en de herfstkleuren in de omgeving maken het nog mooier.

Via kronkelende wegen en door het glooiende herfstlandschap rijden we naar
Crupet, één van de les plus beaux villages de Wallonië. Het is een klein gehuchtje met een prachtig uitzichtpunt op een kasteel. Ook Cellus is een beaux village. Ook hier krijgen we weer een mooi zicht op het dorp. Waar Durbuy druk was met toeristen zie je in Crupet en Cellus amper andere toeristen. Lekker rustig dus.

Net buiten Cellus ligt kasteel Veves en ook daar gaan we even kijken. Bij de parkeerplaats blijkt de weg afgesloten te zijn. Nou zouden we normaal gesproken het laatste stukje van 300 meter dan wel lopen, maar het is zelfs zo hermetisch afgesloten dat je er wandelend niet eens doorheen mag. We moeten een aantal kilometers omrijden om via een andere weg het kasteel toch te bereiken. Het is een korte stop, maar wel een mooie stop en dus zijn we blij dat we de omleiding gevolgd hebben.

We overnachten vervolgens in Dinant en daar verwachten we veel van, maar dat valt ontzettend tegen. Er is één leuk punt: de brug met daarop verschillende saxofoons met op de achtergrond leuke huizen, de kathedraal en het kasteel. Maar verder is er echt niets leuks. We zijn er dan ook zo uitgekeken. De saxofoons zijn overigens een verwijzing naar de uitvinder van de saxofoon die, zoals jullie wel zullen raden, oorspronkelijk uit Dinant kwam. 

Op weg naar onze volgende bestemming bezoeken we verschillende uitzichtpunten. Door het mooie landschap en de prachtige herfstkleuren genieten we hier ontzettend van. Regelmatig komen er wat mistflarden voorbij en zien we de rivier de Semois door het landschap kronkelen. Deze rivier ontspringt in Luxemburg en stroomt hemelsbreed 70 kilometer verder uit in de Maas, maar door zijn vele kronkels door het landschap doet hij daar ruim 200 kilometer over.

We kijken ook nog uit op de stad Bouillon (inderdaad van de blokjes), het dorpje Chassepierre en maken een korte wandeling bij Fondry des Chiens die ook wel de bijnaam the grand canyon of the Ardennes heeft. Hoe hij daaraan komt is voor ons een raadsel want het is een piepkleine, maar wel leuke, kloof.

We hebben genoten van onze 2 dagen in de Ardennen. Het weer was goed voor deze regio. Bewolkt, met af en toe een zonnetje en de herfst maakte het landschap helemaal af met zijn prachtige kleuren! 

Onze reis gaat verder richting de omgeving van het Franse Tours. We zien hier het prachtige chateau Chambore, kijken uit op de stad Blois, bekijken chateau Amboise vanaf een uitzichtpunt, lopen naar kasteel Chenonceaux (vooral bekend om de boogbrug waarop het gebouwd is) en komen bij het dorpje Montrichard.

We bezoeken ook het dorp Montrésor. Dit dorp staat op de lijst van de mooiste dorpen van Frankrijk. In het begin krijgen we dat gevoel nog niet te pakken, maar uiteindelijk zien we de schoonheid toch in de knusse smalle straatjes van het dorp.

Ook bekijken we het stadje Loches waar we kerken, een kasteel, stadspoorten en een citadel zien. In dit jaargetijde is het heerlijk rustig hier, maar gezien de vele winkels en restaurants zal dat vaak anders zijn.

We trekken verder Frankrijk in en bezoeken Rocamadour. Althans, dat is onze bedoeling. Het regent echter nog behoorlijk hard net voor dat we het stadje bereiken. Wat zullen we doen? Gokken we op een (kletsnat?) bezoek of niet? De buienradar voorspelt niet veel goeds, maar als we parkeren bij een uitzichtpunt vallen er nog maar een paar spetters. We besluiten het erop te wagen en dus dalen we af naar het dorp.

In het dorp zien we toeristische winkeltjes, restaurants en trappen. Met die trappen klimmen we, langs de bekende Notre Dame van Rocamadour, naar de bovenkant van het dorp om vanaf daar, via wederom een uitzichtpunt, weer terug te lopen naar de auto. Onderweg hebben we slechts een paar spetters gehad.

In de buurt van Rocamadour ligt Saint-Cirq Lapopie. Dit kleine plaatsje is in 2012 gekozen tot het allermooiste dorp van Frankrijk. Die titel vinden wij alleen voor zijn ligging al terecht want wat ligt dit dorp prachtig! Voor het dorp zelf moeten we wat geduld hebben want als we de uitzichtpunten gezien hebben barst de hemel open en regent het flink. Daarop besluiten we even te blijven schuilen in de auto en als het droog lijkt te zijn lopen we aan.

In het dorp is, vanwege het tijdstip en het weer, bijna niets te doen en dus kunnen we er in alle rust rondkijken. We zien knusse straatjes, mooie (vakwerk)huizen, veel kunstwerken rondom de kerk, gezellige winkeltjes en restaurantjes. Dit dorp heeft, volgens ons, zijn titel van mooiste dorp zeer terecht verdiend!

Na deze dorpjes verlaten we Frankrijk en gaan we door naar het land van onze bestemming: Spanje. Als we over de bergpas (1585 meter) Spanje binnenrijden is het maar 3 graden en hebben we zelfs natte sneeuw. Gelukkig wordt het daarna al snel beter, maar echt zonnig is het niet op onze eerste dag.

Allereerst bekijken we de Foz de Arbay  vanaf een uitzichtpunt en later lopen we aan de onderkant door de Foz de Lumbier. Vooral het uitzicht van bovenaf was mooi.

Het dorp Olite bezoeken we ook heel kort. Het is namelijk maar een klein dorpje, maar wel met een behoorlijk groot kasteel dat ook de reden van ons bezoek is.

Daarna rijden we door naar Bardenas Reales, een semi woestijn. Het was een gebied dat al langere tijd op de wensenlijst van Antwan stond. En dat gebied is mooi! Het bestaat uit rotsformaties die bestaan uit klei en gips. Als die nat worden dan wordt het natuurlijk een grote blubberzooi en kunnen dingen afbreken, maar aangezien dit woestijn is valt er eigenlijk nooit regen. Het natuurgebied is overigens pas in 1999 opgericht en er zijn niet echt wandelpaden. Je kunt gewoon parkeren waar je wil en dan het gebied inlopen. Wij kijken in ieder geval met veel plezier rond en klimmen nog een bergje op voor een nog beter uitzicht. We zijn blij dat we een bezoek hebben gebracht aan dit mooie gebied.

De volgende stop is Toledo. Deze historische stad ligt zo’n 70 kilometer ten zuiden van Madrid en tot ongeveer 500 jaar geleden was deze stad de belangrijkste stad van Spanje. Het grootste gedeelte van de historische binnenstad ziet er nog precies hetzelfde uit als in de glorietijd van Toledo. Het centrum is dus erg goed bewaard gebleven en beschadigde gebouwen werden uitstekend gerenoveerd. Daarom kreeg het in 1986 een plekje op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.

Toledo staat inmiddels vooral bekend als de stad van de 3 culturen. In de stad leefden christenen, joden en moslims eeuwenlang in vrede samen. Nadat de Moren verdreven werden, verdween een deel van de islamitische cultuur in de stad waardoor het christelijke geloof meer op de voorgrond kwam te staan.

In 1492 werd heel Spanje minder tolerant ten opzichte van andere geloofsovertuigingen dan het christendom. Een aantal islamitische en joodse bouwwerken werden toen omgebouwd tot christelijke gebedsplaatsen. Alle 3 de religies hebben veel sporen achtergelaten in Toledo en dat kan je nog steeds zien in de huidige stad.

Wij dwalen met een stadswandeling door de smalle straatjes, zien de invloeden van de verschillende religies terug, bekijken (van buitenaf) stadsmuren, het oude fort, de kathedraal en kerken, bezoeken uitzichtpunten op de stad, lopen door stadspoorten en zien de mooie brug over de Taag. We genieten echt van ons bezoek aan deze stad en vonden het absoluut de moeite waard.

Op de weg naar onze volgende bestemming maken we nog een korte stop bij de windmolens die bekend zijn uit het verhaal van Don Quichot. Op een heuveltje staan 12 windmolens (enkele zijn nog in gebruik) met op de achtergrond een kasteel.

Op weg naar ons vakantiehuis kunnen we de stad Valencia zeker niet overslaan. Ook dit is een bestemming die al langere tijd op het lijstje staat. Valencia is gemakkelijk per fiets te verkennen en dat is dan ook precies wat we doen. We bekijken de historische oude stad met zijn prachtige gebouwen, lopen over pleintjes vol terrassen en bezoeken een aantal monumenten. In een toren fotograferen we nog een mooie wenteltrap en kijken we uit over de stad.

We fietsen ook naar het futuristische gedeelte van de stad waar we genieten van het mooie lijnenspel en de fotogenieke plekken. Wat is het hier prachtig!

Waar we in eerste instantie wel van schrikken is van de toeristische drukte in Valencia. Daarin moeten we echt even omschakelen om een ontspannende modus voor onszelf te vinden. We hadden natuurlijk niet verwacht als enigen deze stad te bezoeken, maar dat het zó druk zou zijn hadden we zeker niet verwacht. We vonden Valencia een mooie stad en we hebben er tevens genoten van het heerlijke weer en het lekkere eten.

Inmiddels zijn we aangekomen bij ons huis in Antequera waar we de komende maand zullen verblijven. Dit zal vooral zijn om te relaxen, maar af en toe zullen we ook een uitstapje maken in de omgeving. Ons volgende reisverslag komt dan ook pas wanneer we hier weer vertrekken. Dat zal ergens eind november zijn.