Magisch Madeira

Toen we wisten dat onze Ierland reis af was en we niet meer verder konden reizen door Engeland en Wales waren we al snel uit onze volgende bestemming: Madeira zou het worden. Dit was zeker geen verkeerde keuze voor ons. Wat hebben we ontzettend genoten op Madeira en wat hebben we veel moois, heel veel moois, mogen zien.

Onze eerste dag op Madeira is meteen een fantastische kennismaking met het eiland. We wandelen uiteraard en zien in het klein al alle facetten waar Madeira om bekend staat: uitzichtpunten, het groene landschap en levada’s. Deze waterkanalen brengen het regenwater van de ene naar de andere kant van het eiland, omdat het in het noorden veel meer regent dan in het zuiden. Deze (voormalige) irrigatiesystemen voeren tot diep in de bossen en bergen van het eiland.

In de middag gaan we naar het Ponta de São Lourenço schiereiland. Hier is het landschap compleet anders. Het is een vulkanisch schiereiland dat erg droog is waardoor er weinig dingen kunnen groeien. Hier en daar vind je toch wat bloemen of cactussen die wel kunnen overleven. Het schiereiland is verder omringd met prachtig blauw water en daar krijgen we fantastische uitzichten op.

De eerste dag kregen we meteen waarvoor we naar Madeira kwamen: al wandelend genieten van de natuur.

Iets wat we ook zeker gezien wilden hebben waren de traditionele huisjes van Santana. De kleine schattige kabouterhuisjes (in het Portugees casas de colmo (huisjes met stro) of Palheiros genoemd) zien er echt leuk uit. De huisjes zijn nu echt typisch voor dit dorp want verder vind je ze eigenlijk nergens anders meer op het eiland. Dat was vroeger wel anders, toen stonden ze verspreid over heel Madeira. Dit waren toen de huisjes voor de armen want hout en stro waren niet duur en daarom bouwden ze hier huizen mee. De steile hoek in het dak zorgde ervoor dat het regenwater snel afgevoerd kon worden en zo bleef het binnen dus altijd droog en dat was wel handig als er producten op het zoldertje te drogen lagen. Door de gebruikte materialen bleef de temperatuur in het huisje in de zomer en de winter ook aangenaam.

Ook verschillende uitzichtpunten in de buurt van Santana zijn zeker het bezoeken waard. We genieten dan ook volop van de omgeving van dit dorpje.

Wandelingen zijn er in overvloed op Madeira en de ene is bekender dan de andere. Eén van de bekendere wandelingen is de caldeirão verde. Deze wandeling loopt grotendeels door het bos en heeft niet perse goed weer nodig en dus lopen we hem met regenachtig weer. In plaats van de beloofde opklaringen begint het echter steeds harder te regenen en daardoor hebben we een andere beleving van deze wandeling. We zien namelijk eigenlijk niets anders dan het pad en een waterval en zijn nat en koud als we terug komen bij de auto. Vier uur lopen in de zeikende regen is niet zo ons ding zeg maar. We weten nu wel waarom het hier zo groen is.

Eén van de minder bekende wandelingen die we maken is een wandeling langs de kust met zijn steile kliffen. We zien hier de zee met zijn prachtige blauwe kleur die mooi contrasteert met de steile groene wanden van de kliffen. Het leek wel wat op Ierland al vond ik hier de temperatuur veel aangenamer.

Eén van de hoogtepunten, letterlijk en figuurlijk, van Madeira was voor ons het bezoek aan Pico de Arieiro en Pico do Ruivo. Deze bergen zijn, samen met Pico Torres, goed voor de hoogste pieken van het eiland. Omdat er regelmatig wolken voor de bergen hangen waardoor je niets ziet houden we de webcam goed in de gaten om ons bezoek op het juiste moment te plannen. Dit hadden we de eerste keer namelijk niet gedaan en toen kwamen we voor niets.

Als we ’s middags op de webcam kijken zien we dat de toppen steeds vrijer komen te liggen en als het na een half uur niet verder dicht getrokken is gaan we op pad. We rijden dus aan en op 10 minuten afstand van de pico hebben we ineens weer dichte mist. Oh nee, dat meen je niet! Het regent ook nog eens en de wind raast met felle vlagen over onze auto heen. Het zal toch niet echt he. Op 5 minuten afstand van de pico trekt het open en zien we een mix van blauwe lucht en wolken, yes!

Eerst vergapen we ons aan het prachtige uitzicht. Onze monden vallen nog net niet open ;). We lopen een aantal kilometers en blijven genieten van de fantastische omgeving. De ruige bergtoppen zijn goed te zien, maar er hangen ook nog veel wolken onder, die het zicht gelukkig niet blokkeren. Eigenlijk maken die het zicht alleen maar specialer. We genieten volop en ik besluit dat ik de volgende dag, mits het goed weer is, de wandeling van Pico do Arieiro naar Pico do Ruivo wil maken. Een wandeling die bekend staat als één van de mooiste wandelingen van Madeira.

Antwan zet mij af bij Pico Arieiro, ik start mijn wandeling, Antwan rijdt naar de parkeerplaats bij Pico do Ruivo en wandelt dan richting de berg. Bij de kruising met de berghut zullen we elkaar weer zien en lopen we samen de Pico op. Omdat Antwan een flinke omweg moet maken met de auto begint hij zijn wandeling pas op het moment dat ik al ongeveer aankom bij de afgesproken kruising. Ik besluit dan ook alvast naar boven te lopen en later met Antwan nog een keer mee naar de top te gaan. Zo gezegd, zo gedaan en dus sta ik later, dit keer samen met Antwan, weer op de top. Dat is zeker geen straf, want het is werkelijk schitterend hier.

Uiteindelijk lopen we samen terug naar de auto. Waar mijn pad mooi was door het zicht op de bergen, was het pad van Antwan prachtig door alle bloemen (margrieten, de pride of Madeira en een overvloed aan brem). We hadden deze dag ook het perfecte wandelweer: 14 graden en volledig zonnig (wel boven de wolken want die lagen onder ons). Met een hemdje en een korte broek aan was het geen moment koud.

Het noorden van het eiland slaan we ook zeker niet over en dus maken we een toertocht langs de hoogtepunten van het noorden. We bezoeken veel uitzichtpunten, een aantal dorpjes en natuurlijke poelen. Het laurierbos kan natuurlijk ook niet ontbreken. Nu is een bos op zich niet heel bijzonder, maar hier hebben de bomen unieke vormen en trekt er regelmatig mist door het bos waardoor je sprookjesachtige of juist spookachtige foto's krijgt.

Een bezoek aan Madeira is overigens ook niet compleet zonder een ritje met de kabelbaan. Op het hele eiland zijn er verschillende kabelbanen. Vanuit de gondels heb je een mooi zicht op de omgeving. Aan de voet van deze kabelbanen lag (en ligt soms nog steeds) landbouwgrond. De kabelbanen werden oorspronkelijk gebruikt voor het transport van de boeren die hun land gingen bewerken en hun oogsten mee naar boven wilden nemen.

We maken nog meerdere wandelingen langs levada’s en bezoeken vele uitzichtpunten waarvan alleen de bekendste veel bezocht worden. Op de overige miradouro’s zijn we regelmatig alleen. Eén van de bekendere punten is het uitzicht bij de nonnenvallei. De nonnen woonden in Funchal toen Franse piraten de stad kwamen innemen. De nonnen vluchten vervolgens via een verborgen wandelpad naar de afgelegen vallei en hielden zich hier schuil. Daardoor ontstond uiteindelijk de naam nonnenvallei.

We struinen rond door dorpjes met knusse keienstraatjes, gezellige pleintjes en de huizen met de mooie oranje daken. Zo’n dorpje heb je overigens wel snel gezien want meer dan een kerk, wat kleine winkeltjes en maximaal 10 straatjes telt het dorp meestal niet. Ondanks dat blijft het leuk om er even doorheen te slenteren.

Ook zien we de "autowasstraat" van het eiland. Dit is een waterval waar je met je auto onderdoor kan rijden zodat hij “gewassen wordt”. De echte waaghalzen stappen overigens zelf onder de ijskoude waterval i.p.v. er met hun auto onderdoor te rijden. Wij vonden het genoeg om er even van dichtbij naar te kijken.

De laatste dagen verblijven we in Funchal, het toeristische centrum van Madeira. Het eerste wat we voelen als we in Funchal zijn is de gezellige levendigheid van de stad. We vallen ook nog eens met onze neus in de boter met het bloemenfestival, het kunstfestival en de vuurwerkshow om het begin van de zomer te vieren. Wat een geluk!

Een bezoek aan de botanische tuinen (inderdaad, ze hebben er meerdere) van Funchal kan ook zeker niet ontbreken. Mooi aangelegde tuinen, met prachtige bloemen of juist professioneel aangelegde landschapstuinen, we zien het allemaal.

Verder bezoeken we de markt, een muurschildering, het fort en slenteren we door de stad. Een bezoek aan de beschilderde deuren van Rua de Santa Maria mag ook zeker niet ontbreken. Deze wijk was vervallen en veel panden stonden leeg. De gemeente stelde gratis verf ter beschikking en kunstenaars konden zich uitleven. Dankzij dit project kwam er uiteindelijk weer leven in de straat. Er ontstonden barretjes, restaurants, terrasjes en kunstgalerieën die op hun beurt weer bezoekers aantrekken. 

Is er dan niets wat tegenvalt op Madeira? Jawel, dat is er wel. Helaas is Madeira de laatste jaren zeer populair geworden en komen er inmiddels vele, vele, vele bezoekers en ja, daar doen we zelf natuurlijk ook aan mee door hier te komen. We hadden ook niet verwacht "helemaal alleen" te zijn op Madeira, maar ook zeker niet verwacht dat het zo vroeg in het seizoen al zo toeristisch zou zijn. Door dit toerisme zijn de ervaringen soms minder puur en moet je vooraf alles plannen om de grootste drukte te vermijden. Aan de andere kant snappen we dat massa toerisme ook wel weer want Madeira is werkelijk schitterend.

Wat staat er voor nu op de planning? We blijven nog even in Portugal. Vanuit hier vliegen we door naar de Azoren.